Kur’an-ı Kerim’de “ey Peygamber’in hanımları” şeklindeki hitaplar bilhassa Ahzâb suresinde, aslında birkaç ehemmiyetli hikmete mebnidir. Cenab-ı Peygamber’in zevceleri sıradan insanlar olarak görülmez. Onlara verilen emir ve yasaklar daha hassas ve ağırdır. Çünki cemiyet onları numune alır. Bu bir talim ve terbiye usulüdür. En görünür kişiye hitap ederek herkese mesaj vermektir. Ayrıca bu hitaplarda onların şerefini ve mümtaz mevkiini beyan vardır. Şeref yüksek ise mesuliyet de yüksektir. Peygamber hanımları bile mesuliyetlerle muhatap ise sıradan insanlar haydi haydi muhataptır. Bazı hükümler hakikaten sadece Peygamber zevcelerine aittir. Peygamber’den sonra evlenememeleri gibi. Kur’an-ı kerimin pek çok yerinde Cenab-ı Peygambere dahî şirk koşma, kafirlere tabi olma, sana indirilenden şüphe etme, sana vahyolunana uy, şeklinde hitapları vardır. Peygamber’in hilafına hareket etmeyeceği bellidir. Burada hitap zahiren ona, hakikatte ise ümmetinedir.