Harp esirleri ya vatandaş yapılır ya fidye karşılığı serbest bırakılır ya esir mübadelesine mevzu olur yahut hepsi köle yapılır yahut muharipler öldürülür muharip olmayanlar köle yapılır. Bunlardan birini hükümdar maslahata göre tercih eder. Hükümdarın her tasarrufu şeriata ve maslahata göredir. Bu sonuncu şık pek tercih edilmemiştir. Ancak kargaşa sebebiyle esirleri muhafaza edememek ve bunun neticesinde kaçıp düşmana iltihak etmeleri endişesiyle yapılır. XVII. asırdaki Alman harplerinde bir iki defa zarureten tatbik edildiğini Evliya Çelebi anlatıyor.