Ekrem Buğra Ekinci, 1987’de Ankara Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Avukatlık stajı yaptı.

Ankara’da başladığı kariyerini İstanbul’da sürdürdü.
Doktorasını 1996’da İstanbul Hukuk Fakültesi’nde tamamladı.

Türkiye ve Daily Sabah gazetelerinde yazmaktadır.
Devam
 
Καραμανλήδες

08 Haziran 2016 Çarşamba

Η τουρκική εφημερίδα Daily Sabah,  έχει ένα αφιέρωμα για τους Καραμανλήδες, τους Ορθόδοξους χριστιανούς της Ανατολίας, την κοινότητα των Ρωμιών, του ελληνισμού της Ανατολής. Το μεταφράσαμε στην ελληνική και το παρουσιάζουμε ασχολίαστα.

Γράφει o Ekrem Buğra Ekinci
Πριν από την ανταλλαγή των πληθυσμών,  ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα, η Ανατολία ήταν η πατρίδα μιας μεγάλης ελληνο-ορθόδοξης κοινότητας που ονομάζονταν Καραμανλήδες.

Αυτοί μιλούσαν τουρκικά, αλλά χρησιμοποιούσαν το ελληνικό αλφάβητο για να γράψουν. Σήμερα, υπάρχουν πολύ λίγοι Καραμανλήδες που παρέμειναν στην Ανατολία.
Η Ανατολία κυριαρχήθηκε από τους Ρωμαίους κατά τον δεύτερο αιώνα. Κατόπιν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας μετέτρεψε την μικρή ελληνική πόλη του Βυζαντίου  σε πρωτεύουσα και την ονόμασε Κωνσταντινούπολη, ήδη, από τον 4ο αιώνα.


Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας καθώς και του Χριστιανισμού. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ήταν χριστιανοί στο Βυζάντιο. Η ανατολική και νότια Ανατολία τέθηκε υπό την μουσουλμανική εξουσία των Σελτζούκων τον 11ο αιώνα. Η Κωνσταντινούπολη λεηλατήθηκε κατά την τέταρτη σταυροφορία.

Ξεκινώντας από το 1071, οι Τούρκοι άρχισαν να εγκαθίστανται στην Ανατολία και κυριάρχησαν στην περιοχή σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, εκτός από τις ακτές της θάλασσας του Μαρμαρά.

Ο ντόπιος πληθυσμός της Ανατολίας μιλούσε και έγραφε ελληνικά και ήταν Έλληνες Ορθόδοξοι. Παρ’ όλα αυτά, οι Τούρκοι δεν τους αποκαλούσαν Έλληνες, αλλά ακολούθησαν την αραβική παράδοση, αποκαλώντας τους ‘Ρουμ’, δηλαδή Ρωμιούς (αφού δεν τους  γνώριζαν ιστορικά, προερχόμενοι από τη Μογγολία).

Επιπλέον, όλες οι Ορθόδοξες κοινότητες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία αποκαλούνταν ως ‘Κοινότητα Ρωμιών’.

Ακόμη και σήμερα, οι Τούρκοι  αποκαλούν Έλληνες τους ‘Ρωμιούς’ της Τουρκίας. Μεταξύ αυτής της κοινότητας, υπήρχε μια ομάδα που μιλούσε τουρκικά, αλλά  τα μέλη της έγραφαν με το ελληνικό αλφάβητο.

Αυτή η ελληνική κοινότητα υπήρχε σε αρκετές  πόλεις της Ανατολίας, όπως Καραμάν, Ικόνιο, Μερσίνη, Σελεύκεια Ισαυρίας, Νίγδη, Νεβσεχίρ, Καισάρεια, Γιοζγκάτ και Άγκυρα, αλλά αργότερα κάποιοι από αυτούς που ενδιαφέρονταν για το εμπόριο, εγκαταστάθηκαν σε πόλεις, στην Τραπεζούντα, στη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη.
Ποιος ήταν αυτός ο τουρκόφωνος Ορθόδοξος πληθυσμός;

Οικογένεια Καραμανλήδων σήμερα στην Ανατολία
Υπάρχουν δύο θεωρίες για την καταγωγή τους. Η πρώτη υποστηρίζει ότι είναι Βυζαντινοί που εκτουρκίσθηκαν κατά τη διαδικασία των αμοιβαίων σχέσεων κατά το χρονικό διάστημα των Σελτζούκων.

Η δεύτερη θεωρία υποστηρίζει ότι ήταν χριστιανοί οι οποίοι βρίσκονταν στην Ανατολία πριν από τις τουρκικές ομάδες των Σελτζούκων και των Οθωμανών και εξισλαμίσθηκαν. Η δεύτερη θεωρία φαίνεται πιο λογική.

Ο καθηγητής J. Eckmann και Atanas Monof συμφωνούν. Επιπλέον η άποψη ότι οι χριστιανοί Ογκούζοι και Πετσενέγκοι- τουρκικοί λαοί -που πλαισίωναν τους Σελτζούκους στη Μάχη τηςΜαντζικέρτ στις 26 Αυγούστου του 1071,  ήταν πρόγονοι αυτής της κοινότητας, αυτό αποτελεί ιστορικό γεγονός. 

Εξάλλου, μικρές  τουρκικές  χριστιανικές ορθόδοξες  κοινότητες που ονομάζονταν ‘Ρωμιοί’ βρίσκονται στην Ουκρανία και στον Καύκασο.
Μερικοί από αυτούς του τουρκόφωνους Ορθόδοξους χριστιανούς αποκαλούνταν Καραμανλήδες.

 Ο Εβλιγιά Τσελεμπή, Οθωμανός περιηγητής του 17ου αιώνα, αναφέρεται σε αυτήν την κοινότητα στα γραπτά του και λέει ότι είναι τουρκικής καταγωγής.
Η τουρκική προφορά τους ήταν ίδια με τους άλλους ντόπιους, αλλά, χρησιμοποιούσαν συνήθως ελληνικές και λατινικές λέξεις. Εκτύπωναν και δημοσίευαν βιβλία, κυρίως την Αγία Γραφή,  και εφημερίδες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και  στο εξωτερικό,  χρησιμοποιώντας το ελληνικό αλφάβητο, το οποίο είχαν αλλάξει λίγο.

Είχαν, επίσης,  θρησκευτικούς δεσμούς με το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Στην Οθωμανική εποχή, οι ύμνοι και οι προσευχές ψάλλονταν  από τους Καραμανλήδες στην τουρκική,  στις ντόπιες εκκλησίες και στις γειτονιές που κατοικούνταν κυρίως από πληθυσμό της κοινότητας  που μιλούσε την ελληνική γλώσσα.

Ενώ, οι μη μουσουλμάνοι αποκαλούνταν ‘ξένοι’ (Γκιαούρηδες) από τον μουσουλμανικό πληθυσμό, οι Έλληνες Καραμανλήδες αποκαλούνταν «Ελλίκ» «ξένοι, αλλά από την ίδια γη»

Ο Σουλτάνος Μεχμέτ ο Πορθητής εγκατέστησε πολλούς Καραμανλήδες στην περιοχή Γεντί Κουλέ τηςΚωνσταντινούπολης μετά την άλωσή της. Οι περισσότεροι από αυτούς τους Καραμανλήδες είχαν κοσμηματοπωλεία στο Μεγάλο Παζάρι, αλλά αργότερα  μετακόμισαν σε άλλες συνοικίες  και γειτονιές της πόλης.

Σε αυτήν την κοινότητα υπήρχαν πολλοί έμποροι σαπουνιού, ξηρών καρπών και πωλητές φρούτων, μεσάζοντες, διανομείς τυριού και κρασιού. Ασχολούνταν γενικότερα με το εμπόριο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι  τα περισσότερα παντοπωλεία στην Κωνσταντινούπολη ήταν Καραμανλήδικα και υπάρχει  το  χαρακτηριστικό «Καραμανλής  μπακάλης» στο παραδοσιακό τουρκικό θέατρο.

 Önceki Yazılar
19.05.2017 - 19. MAİ: BEGİNN DER ANKARA-BEWEGUNG

06.05.2017 - Der Frühling ist endlich da: „Hıdırellez“

28.04.2017 - SABBATIANISMUS UND „DÖNME“ IN DER OSMANISCHEN GESELLSCHAFT

22.10.2015 - Ashura: una festa e un dolce che uniscono diverse comunità religiose

22.03.2015 - Historia e hidhur e syrgjynosjes së dinastisë otomane